เอาตอบแบบจริงจังใช่ไหม สำนวนอาจจะมึนๆไปบ้างนะ... อย่าตบอีนี่ก็แล้วกัน
1. บอกเกี่ยวกับเรื่องราวของคุณ เช่นการศึกษา
-วันที่16พฤษภาที่จะถึงนี่ก็ขึ้นม.6แล้ว โรงเรียนสามัคคีฯ จังหวัดเชียงราย สายศิลป์ญี่ปุ่น
ที่ตั้งใจเข้าสายนี้เพราะมีความคิดแน่วแน่เกี่ยวกับอยากจะไปเป็นนักเขียนการ์ตูนที่นั่นนะ
ตอนนี้ก็กำลังดันทุรังสวนกระแสการเตรียมตัวเข้ามหาลัยอยู่....
-โดยส่วนตัวแล้วเป็นเด็กติดเกมส์ แล้วพึ่งมารู้สังคมเวปบอร์ดตอนป.5-ป.6จากเพื่อน
เลยขยันไปเกรียนไปเอางานแปะที่นั่น โกงอายุบ้างบอกว่าจะออกจากบอร์ดเพราะน้อยใจบ้าง
ความเกรียนยังไม่หายไปจนกระทั่งมาเล่นเอกทีน รู้สึกตัวเองเกรียนมากไปเลยพักสักหน่อย
ทนกับความเกรียนของตัวเองไม่ไหวเลยหนีไปเวปนอกแม่งเลย (แย่)
ถามว่าทำไมถึงว่าตัวเองเกรียนนักเกรียนหนา ...เด็กแย่ๆสมัยนี้เป็นยังไง อีนี่มันก็สองเท่าตัวนั่นล่ะ...
รู้สึกผิดกับตัวเองจนกลายเป็นฮิคิโคโมริที่เอาแต่งานตัวเองลงเวปตัวเองแล้วไม่ค่อยแพร่กระจาย
นั่นล่ะน้อ....
2. ทำไมคุณถึงวาดรูป
-แรงบันดาลใจของคูเอาจริงๆมานั่งคิดดูแล้วมันไม่ได้เกิดจากมังงะอย่างเดียวแฮะ..
(เป็นพวกขี้เกียจอ่านมากดูภาพอย่างเดียวแต่มีอะไรให้ดูมากกว่านั้น)
เริ่มวาดตั้งแต่จำความได้ตอนอนุบาลครูบอกให้วาดคนอีนี่วาดแต่ปิกะจูไปส่ง(โคตรเท่)
แววศิลปะหามีไม่ตั้งแต่ยังเล็ก วาดอะไรก็ตามใจตัวเองเหมือนจะเป็นสายแฟนอาร์ตตั้งแต่เด็ก..
เป็นเด็กติดเกมส์ พี่ชายที่เป็นลูกพี่ลูกน้องชวนเล่นเกมส์ออนไลน์ ว่างๆก็ดูพวกนั้นเล่นเกมบ้าง
หยิบการ์ตูนมาอ่านบ้าง วาดรูปเล่นๆงูๆปลาๆบ้าง (ถึงบอกว่าเล่นๆแต่มันก็จริงจังตลอด)
เอาจริงๆตอนเด็กๆำมักโดนพวกพี่ๆกีดกันตลอด (ถึงข้างบนจะบอกชวนเล่นก็เถอะ มันเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้านจริงๆ)
(เห็นอีนี่ดูตุ๊ดๆมั้ง อาม่าให้ความรักไม่เท่ากันหรืออิจฉาอะไรก็ไม่รู้มันช่างความคิดพวกมันเถอะ)
จนไปเห็นอีพวกนั้นมันวาดรูปมาไอ่เราก็ซุ่มวาดรูปแข่ง แข่งกับมัน(ทางอ้อม)อย่างจริงจังตลอด
รู้ตัวอีกทีก็หยุดวาดไม่ได้แล้ว...ยิ่งตัวตนตอนเด็กๆมาตอกย้ำด้วยแหละ
หัวไม่ดีเท่าไหร่ จึงคิดว่า มันเป็นสิ่งเดียวที่อีนี่สามารถทำได้...(ทั้งๆที่พรสวรรค์ไม่โผล่
เรียนก็ไม่ได้เรียนอะไรจริงจังแท้ๆ...แต่มันอยากวาดอ้ะ อะไรรอบตัวมันน่าวาดไปหมดเลย)
-อีกทั้งเป็นพวกมีอะไรไม่ชอบบอกคนอื่นด้วยล่ะ พูดยาก ไม่อยากพูดไม่อยากเขียนกับคน
ดินสอและกระดาษเป็นตัวระบายอารมรืได้ดีในชั้นหนึ่ง เป็นกล่องระบายอารมณ์ที่เราสามารถ
เปิดใจให้กับมันได้เสมอ
3. ทำไมคุณถึงมาเป็น Artist / Fan art
-อาร์ตติสนี่ยังเป็นไม่ได้..และยังไม่ได้เป็นว่าไงดี งานเรายังขายไม่ได้แต่มันก็เป็นความฝันของคูจริงจัง
เคยมีคนบอกไว้ว่าควรจะเอาสิ่งที่ชอบมาทำเป็นอาชีพมันเลยมุ่งหน้าไปทางนี้มาก
แต่ตอนนี้เหมือนจะชักท้อๆเหนื่อย แต่ก็ไม่คิดจะถอยนะ
-แฟนอาร์ต เหอะๆ เป็นมาตั้งแต่สมัยแต่ไหนแต่ไร แววออกตั้งแต่สมัยนั้น ตัวละครที่ชอบมันเยอะ
แรงจิ้นมันเยอะเกินห้ามใจไม่ไหว
แอบรู้สึกผิดที่อยากเป็นนักเขียนการ์ตูนแต่ดันวาดแต่ตัวละครของคนอื่นสะงั้น กลุ้มอยุ่นาน
สุดท้ายก็ปล่อยไปเพราะว่ายังไงก็เลิกวาดไม่ได้อยู่ดี ถือเป้นการฝึกไปในตัวด้วย
(ออริมันมีนะ แต่ไม่ค่อยเอาออกสู่สายตาประชาชีด้วยความเห็นที่ว่า..เอาให้ดูไปแล้วได้อะไร..)
4. บอกArtist / Fan art ที่คุณชอบ
เอาคร่าวๆที่นึกออกก็แล้วกัน จริงๆมันเยอะมาก เห็นใครไฟแรงมันก็จุดประกายให้เราได้ทั้งนั้น..
คิดว่าถ้าพูดชื่อนี้คงไม่มีคนรุ่นคูหรือรุ่นที่อายุมากกว่าคนไหนไม่รู้จักนะ ฮา*โดนตบ
ถ้าจะให้พูดอีกแบบคือ คนวาดเรื่องนูเบนี่เอง(ที่ต้องเพิ่มอาจารย์โชไปเพราะเขาแต่งเรื่อง)
แม้เรื่องลายเส้นจะไม่มีอิทธิพลกับคูแต่ก็เป็นแรงบันดาลใจของคูมาตั้งแต่สมัยแรกๆเลยก็ว่าได้
ชอบนูเบมาก ขโมยซีคิดส์พี่ชายไปก็อ่านแต่นูเบ ชอบภาพ+เรื่องมาก 55
ตอนนี้ก็ซื้อรวมเล่มมาอ่านเก็บแล้ว เอาไว้เป็นข้อมูลเวลาวาดออริ
คนนี้ก็ดังเหมือนกัน...อาจารย์ที่วาดSlamdunk กับVagabondแต่คูพึ่งมาตามเขาสมัยวากาบอนด์เอง
(เพราะมันเริ่มรู้ตัวว่าคลั่งญี่ปุ่นแค่ไหนถึงขั้นมีการ์ตูนซามุไรอะไรมันจะกวาดเก็บให้เรียบ)
ตอนนี้จารย์แกเหมือนบร๊ะศาสดาของคูเลยฮะ(ขำ) ชอบลายเส้นกับเนื้อเรื่องมาก มันสัจธรรมมาก
เวลาคูเครียดอ่านวากาบอนด์แล้วเหมือนอ่านหนังสือธรรมะ(ฮา) ใช้คำพูดคงสื่ออะไรไม่ได้มากมาย
แต่ชอบงานอาจารย์มากจริงๆ...
ขอรวบยอดสามคนไว้ในอันเดียวนะฮะ(ฮา)
สามคนนี้มีอิทธิพลต่อสายเส้น+การดำเนินเนื้อเรื่องของคูมาก จริงๆ
แต่เพราะไม่ได้เก็บอะไรของเขาหมด ส่วนมากจะเป็นการสังเกตแล้วเอามาประยุกต์ใช้กับลายเส้นตัวเอง
ให้มากขึ้นมากกว่า ตอนแรกจะได้ของโซราจินมาเพียวๆเลย(มันบ้ากินทามะมาก)พอเริ่มบ้าปุ๊ป
ก็ไปนั่งงมนั่งหาเจอพีชเมกเกอร์ของจารย์นานาเอะอีก เอ้อ เลยไปเก็บสกิล
ส่วนเรื่องอนาโตมี่ก็ไปเก้บต่อกับจารย์คิวโจ
ทั้งสามคนมีอะไรที่น่าสนใจมากไม่แพ้กับสองคนข้างบนเลย
ขอบคุณที่ทำให้คูมีลายเส้นเป้นของตัวเองจนถึงทุกวันนี้
-นักวาดใน Pixiv,Tumblr
ขอไม่ลิสต์ว่ามีใครบ้างไม่งั้นมันยาวมากแน่ๆ เรียกได้ว่าเปิดหูเปิดตาเลยทีเดียว
คูไม่ใช่พวกปิดกูปิดตามองแต่งานของญี่ปุ่นนะฮะ เสพย์งานศิลป์ฝรั่งด้วย(ถึงตัวเองจะบอกว่าชอบญี่ปุ่นมาก)
บางครั้งก็เอาไปปรับๆใช้กับตัวเองในเรื่องของสีอะไรแบบนี้
ส่วนPixivตามเพราะเสพย์แฟนอาร์ตกับเส้นที่ตัวเองชอบด้วย ทุกอย่างนำมาประยุกต์หมด...
สรุปคือกูซุ่มหมดชอบก้แฟบรู้ตัวอีกทีก็เยอะจนจำไม่ได้...
-นักวาดในExteen
ขอสงวนนาม บางคนก็ใกล้ตัว บางคนก็เป็นคนรู้จักของคนรู้จัก แต่เราไม่มีหน้าพอจะไปเสนอตัวหรอกฮะ
เป็นแฟนซุ่มแบบนี้น่ะ ดีแล้ว(ฮา)
5. อุปกรณ์ที่คุณใช้
-อุปกรณ์หลัก ดินสอกด ยางลบ และสเก็ตบุ๊ค ..จริงๆ มันติดใช้มาเพราะมักจะวาดรูปในห้องเรียน
ใช้ดินสอจนจะเป็นอวัยวะใหม่ไปแล้ว...
-คอมก็ใช้เมาส์ปากกา Bamboofun โฟโต้ชอป SAI ถ้าวาดคอมมิคก็แปะโทนใน มังงะสตูดิโอ
บางครั้งก็นึกคึกลงสีน้ำสีโคปิกด้วย
6. โทนสี หรือสไตล์การวาดรูปของคุณ
-คูเป็นคนละเอียดแต่ขาดความรอบคอบ+แรงถึกไม่มีเหมือนพวกอิลลัสฮะ
งานส่วนมากเลยใช้ดินสอแล้วปาดสีข้างในมากกว่านานๆจะออกซีจีมาที
-อย่างที่เห็นในรูปข้างบน ไล่แบบมีสียันลงมาเป็นคอมมิค
มีการลงหลายแบบแต่ส่วนมากจะเป็นสไตล์เดียว(เก็ทหรือเปล่า...)
การลงสีของคูส่วนมากจะใช้การปาด เพราะอีนี่ใช้เครื่องมือไม่เป็นเลย
ดูอารมณ์ของภาพด้วยว่าจะใช้การตกแต่งแบไหนดี บางครั้งก็เอาเทกเจอร์มาเล่น
ไม่ก็สแกนเส้นดินสอมาแล้วลงสีปาดๆโทนเดียวแบบนั้นเลย
ใจจริงก็อยากจะทำให้งานมันดูเต็มที่บ้างนะมีฉากซีจีอลังการ แต่ฝืนตัวเองไม่ไหว
จ้องหน้าคอมไม่ได้สมาธิสั้น orz สุดท้ายก็ทำได้แต่เเนวๆนี้
-เรื่องอารมณ์ของรูป เป็นคนที่ชอบอะไรตลกมากแต่มักจะวาดออกมาจริงจังไม่รู้ทำไม
ชอบตัวละครตาคมๆ ชอบวาดแนวสะท้อนอารมณ์ออกมาชัดๆ+ฝึกอนาโตมี่
เพราะเป็นคนพูดไม่เก่งแสดงออกไม่เก่งที่พิมพ์มาอยู่นี่ก็รู้สึกเหมือนยังระบายไม่หมดเลย55
จริงๆก็อยากจะวาดฉากแอคชั่นด้วยเหมือนกัน แต่ทำไมมือมันไม่ไปฟะ orz
(เคยมีคนบอกว่าเส้นคูน่ากลัวด้วย ได้ไง 555)
เห็นคูชอบวาดแต่รูปวายแต่ไม่ใช่ว่าแปลว่ามันจะเต็มขั้นนะ....
(เรทเคยวาดวาดได้แต่ไม่ใช่อารมณ์ของตัวเอง คิดว่าฝึกแล้วก็ต้องฝึกให้หมด
เผื่ออนาคตเราจะได้รองรับออเดอร์ของลูกค้าได้ ฮา)
7. อยากบอกอะไรกับคนที่ชอบวาดรูปแต่ไม่มั่นใจในฝีมือหรือวาดไม่เก่ง
-อะเระ....ความจริงอีนี่ก็ยังไม่มั่นใจในตัวเองเลยนะ 5555555555555 *โดนจับฝังดิน
ก็ในฐานะคนที่อยู่ในวงการสายวาดนี้(อย่างลับๆ)ด้วยกัน
มาคุยกันก่อน ว่าทำไมตัวเองถึงวาดรูป วาดไปทำไม วาดเพราะอะไร
เพราะถ้าเราไม่รู้สาเหตุจริงๆเราก็จะมุ่งหน้าต่อไปไม่ถูก
วาดเป็นงานอดิเรก วาดเป็นอาชีพ
หรือแค่วาดเอาหน้าว่าตัวเองวาดสวยโพสลงเอนทรี่แล้วให้คนมาปาบอล
พอพูดกับตัวเองแบบนั้นอีกครั้ง ถามตัวเองอีกครั้งว่า แล้วที่ทำไปนี่มีความสุขกับมันหรือเปล่า
ถ้าไม่มีความสุขหรืออาจจะท้อ ก็พักมันไปก่อนก็ได้ เส้นทางมันยังยาวไกล
คนเราพัฒนาไปได้เสมอ เรื่องอายุมันไม่เกี่ยวกันหรอก
คูเห็นเดี๋ยวนี้คนที่อายุน้อยกว่าคูก็วาดเก่งกว่าคูมีเยอะแยะแล้วนะ
ขออย่างคือ ถ้ามีคนชอบงานเราอย่าเหลิง แต่ให้เปลี่ยนเป็นกำลังใจ เพราะไม่งั้นมันจะไม่ก้าวหน้า
ถึงตัวเองอายุยังจะไม่18แต่ขอใช้คำว่าเด็กสมัยนี้ บ้าเหลิงกันเยอะมาก เห็นในเอกทีนตลอด
โดนติทีว่าทีก็ไม่เคยรับฟังอะไรเลย พาลแต่จะมากินมาม่า เถียงบ้างแย้งบ้างเผาอย่างนู้นอย่างนี้
ถ้าคิดว่าตัวเองยังทำไม่เต็มที่ ก็อย่ามาโชว์สิ เขาติเพื่อก่อติเพื่อหวังดีเว้ย
ส่วนถ้าเจอพวกที่ว่าอย่างนู้นอย่างงี้ไก่อ่อนกลับไปซ้อมวาดใหม่ไป๊ ช่างหัวปากปีจอมัน
เราวาดแล้วมีความสุขก็วาดๆไปเถอะ
อีกอย่างคือ ท้อได้ แต่อย่าถอย คนเรามีขึ้นก็ต้องมีลงบ้างเป็นจังกหวะเป็นช่วงชีวิต
ฝึกมันต่อไปฝึกไปเรื่อยๆ เหนื่อยก็พักไม่มีความจำเป็นที่จะต้องฝืนไม่ต้องข้ามขั้น
ไม่มีใครเดินได้ก่อนที่จะคลาน
อืม....มาพยายามไปด้วยกันนะ
-----------------------------------
อ่า...จบแล้ว ไม่ค่อยเต็มที่เลย
ขออภัยในความมึน
กินยาแก้ปวดหัวมาอาจจะคิดอะไรไม่ค่อยออก
ทั้งๆที่อยากจะพิมพ์ให้มันดีๆกว่านี้แท้ๆ
ยังไงก็ขอบคุณสำหรับแทกดีๆครับผม
orz
